Why is the Sun so tiny in comparison to the larger stars discovered?

 There are larger stars - and some MUCH larger stars.

But there are also smaller (and MUCH smaller) stars too.

To the best of our knowledge - our Sun is extremely, boringly AVERAGE.

It’s about halfway through it’s life - it’s kinda halfway into the MilkyWay.

It couldn’t *BE* more normal.

So - sure it’s tiny compared to SOME stars - but it’s pretty big compared to some others.

The smallest known star goes by the catchy name “OGLE-TR-122b” and it’s about the size of Jupiter.

In this diagram - the Sun is on the left…

If you were to be able to touch the sun, would it be hard or soft or would you go through it?

 I think it would be best described with touching a fire. In fact a fire is a plasma, just like the sun.

This analogy covers many aspects of “touching the sun”:

• A fire has no clear boundaries. You might put your arm in it quickly, and the upper arm is more burned than your fingers are. In any case: you never “touch” anything, there is nothing solid or liquid.
• A fire is very hot. Okay, the surface of the sun is much hotter than any ordinary fire. But you get the drift.
• A fire is always in motion. That is again much more extreme for the sun than for a big camp fire. The sun is throwing out jets so big that the planet Jupiter could easily drown in it, if it would get close to the surface. Here’s a picture of such a yet with Earth drawn next to it:

Who or what created our sun?

 It was a little over four and a half billion years ago, in an undisclosed location perhaps a few thousand light years nearer to the center of the Milky Way galaxy than where we find ourselves today.

Great billowing clouds of molecular gas and dust — the supernova remnants of a mega-massive star gone kablooey — swirled and danced in space. This fog was mostly hydrogen and helium; perhaps 2% of the material consisted of heavier elements, a fine dust of iron and carbon and the rest, which had been synthesized through fusion in the exploded star’s core. Metals, in astronomy terms.

A supernova is a messy affair — the distribution was not perfectly even. There were clumps in the vapor. Through the action of gravity, these pockets of density attracted yet more density, more material, into themselves. An object began to form, almost a solid thing. There was angular momentum, rotation; the little upstart anomaly spun and heated as it contracted under its own weight.

Most of the mass gathered into a sphere at the center, where the pressure of so much stuff in such a small space eventually grew great enough to ignite fusion.

Out of the old star, a new generation of star was formed. Meanwhile, the rapid rotation flattened the matter around our protostar into a disc — a protoplanetary disc, so rich and thick with dust that the central furnace was obscured.

These pictures are from Hubble Space Telescope observations of the Orion Nebula, but they are a fairly good approximation of what the birth of our solar system would have looked like. There, against the light background in the center of the second image, is a dark speck, a mere mote, almost completely hiding the infant star burning and churning within.

That is how our Sun and its retinue of planets and asteroids and comets began their existence.

As often as not, these protoplanetary discs host more than one star. Jupiter may have tried and failed to ignite, ultimately acquiescing to a life of tending the planetary herd, leaving the Sun to shine uncontested. Its demotion greatly increased the stability and potential complexity of our system.

Given the chemical signatures we see, it is very likely that our environment coalesced in this way alongside hundreds to thousands of others — a large cluster of star systems formed from the remains of some titanic stellar predecessor.

The Sun and its sibling stars, identities unknown (though there have been suspects), have long since migrated out and away from that primordial stellar tomb turned nursery. We are cosmic orphans; we don’t know who our parent was, or where “the old homeplace” really is. We probably never will.

Our planet’s composition, its geology and tectonics, its atmosphere and biosphere, are all enabled by just a small fraction of the 2% of dust found amid all that etheral gas: life, death, vegetation, the seven seas, grandma’s lasagne, the device in your hand or on your desk right now. All of it began in a clump that first grew, then contracted, spun, ignited, and flattened, against all odds.

Try not to roll your eyes when someone points out that we’re all made of stars. It’s essentially correct.

Is the sun getting hit by asteroids and what would happen if a big one hit it?

The Sun eats asteroids for breakfast.

So you have heard about the asteroid that struck Earth 65 million years ago right? Was that a big one?

All it did was kick up a little dust really. It didn’t move Earth out of it’s orbit or split the planet in two.

So if that one didn’t bother Earth (it only bothered things living on Earth) what would it take to bother the Sun which is considerably larger than us.

Most people don’t grasp the difference in the sizes of various objects in space.

And our sun isn’t a big star.

Now try to imagine the last star in this series beside our?,

That would still not be the same as our sun to a mere speck of an asteroid.

What are some amazing temples across India dedicated to Surya (Sun) God?

 10 amazing temples dedicated to Surya (Sun) Lord spread across India are:

1. Iconic Sun Temple, Modhera, Gujarat

2. Konark Sun Temple, Odisha

3. Sun Temple, Gwalior

4. Balaji Sun Temple, Unao

5. Sun temple at Khajuraho

6. Katarmal Sun temple ,Almora Uttarakhand

7. Suryanarayan temple Domlur, Bangalore

8. Dakshinaarka sun temple, Gaya, Bihar

9. Surya pahar Temple, Assam

10. Martand Surya Mandir, Kashmir

ಕೋನಾರ್ಕ್ ಸೂರ್ಯ ದೇವಾಲಯ - ಇತಿಹಾಸವು ನಿಗೂಢತೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ

 ಪ್ರಾಚೀನ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಒಡಿಶಾವು ದೇಶದ ಭಾಗವಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದ ನಂಬಲಾಗದ ಸ್ಥಳಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಥೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಕೋನಾರ್ಕ್ ಸೂರ್ಯ ದೇವಾಲಯ (ಒಡಿಯಾ: କୋଣାର୍କ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ଦିର) ಅಂತಹ ಒಂದು ತಾಣವಾಗಿದೆ. ಈ 800 ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯದಾದ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಅನೇಕ ಕಥೆಗಳು ಮತ್ತು ರಹಸ್ಯಗಳು ಸುತ್ತುವರೆದಿವೆ. ಕಾಲದ ಬದಲಾವಣೆಗಳು, ನಗರಗಳನ್ನು ವಿರೂಪಗೊಳಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಪುನರ್ನಿರ್ಮಿಸುವುದು, ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳು ಹುಟ್ಟುವುದು ಮತ್ತು ಬೀಳುವುದು ಮತ್ತು ಗುರುತುಗಳು ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗುವುದು ಎಲ್ಲವೂ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿವೆ. ಕೋನಾರ್ಕ್ ಸೂರ್ಯ ದೇವಾಲಯದ ರಹಸ್ಯಗಳು ಆಕರ್ಷಕ ಪುರಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಜಾನಪದ ಕಥೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರೆದಿವೆ, ಪರಿಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮತ್ತು ಪರಿಹರಿಸಲಾಗದ ಎರಡೂ. ದೇವಾಲಯದ ಮುಚ್ಚಿದ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರದ ಹಿಂದಿನ ರಹಸ್ಯಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಒಂದು ಶತಮಾನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಹಿಂದಿನ ನರ್ತಕರ ಪ್ರೇತಾತ್ಮಗಳವರೆಗೆ, ದೇವಾಲಯವು ಹಲವಾರು ಆಕರ್ಷಕ ರಹಸ್ಯಗಳಿಗೆ ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ.

ಈ ದೇವಾಲಯವು ಈಗ ಯುನೆಸ್ಕೋ ವಿಶ್ವ ಪರಂಪರೆಯ ತಾಣವಾಗಿದ್ದು, ಹೆಚ್ಚಿನ ರಚನೆಯು ಶಿಥಿಲಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಇದು ಭಾರತದ ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಈ ರಚನೆಯನ್ನು ಕಪ್ಪು ಗ್ರಾನೈಟ್‌ನಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದ್ದು, 16 ವರ್ಷಗಳ ರಾಜಮನೆತನದ ಆದಾಯದ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು 12 ವರ್ಷಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು. ಈ ದೇವಾಲಯವು ತನ್ನ ಕಲಾತ್ಮಕ ವೈಭವ ಮತ್ತು ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕೌಶಲ್ಯಕ್ಕೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದೆ. ತಜ್ಞರ ಪ್ರಕಾರ, ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನ ಮೊದಲ ಕಿರಣಗಳು ಮುಖ್ಯ ದ್ವಾರದ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವಂತೆ ಇದನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಂದಿಗೂ ಸಹ, ಸೂರ್ಯನ ಗಡಿಯಾರಗಳಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಚಕ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಸಮಯವನ್ನು ಹೇಳಲು ಬಳಸಬಹುದು.

ಸೂರ್ಯ ದೇವರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ರಾಜನೊಬ್ಬ ಒಡಿಶಾ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭವ್ಯವಾದ ಸೂರ್ಯ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು, ಅದು ಇಂದು ಭಾರತದ ಏಳು ಅದ್ಭುತಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಅದು ತನ್ನೊಳಗೆ ಅಪರಿಮಿತ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.

ಪ್ರಾಚೀನ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಒಡಿಶಾವನ್ನು ಕಳಿಂಗ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಪೂರ್ವ ಗಂಗಾ ರಾಜವಂಶದ ರಾಜ ಲಂಗುಲ ನರಸಿಂಹದೇವ I (ಒಡಿಯಾ: ଲାଙ୍ଗୁଳା ନରସିଂହଦେବ ୧) ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಕೋನಾರ್ಕ್ ಸೂರ್ಯ ದೇವಾಲಯ. ಈ ದೇವಾಲಯದ ಹಿಂದಿನ ಮುಖ್ಯ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪಿ ವಿಷ್ಣು ಮಹಾರಾಣ. ತನ್ನ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಆರಂಭಿಕ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಕಳಿಂಗ ಕಾಕತೀಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ರಾಜ ಗಣಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಹೋದನು. ಕೇವಲ ಹದಿನೆಂಟು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ನರಸಿಂಹದೇವ ಸುಮಾರು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು.

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಜ ಗಣಪತಿಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ನರಸಿಂಹದೇವನು ಬಹಳಷ್ಟು ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಕಳಿಂಗಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ, ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಭವ್ಯ ಸ್ವಾಗತವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ರಾಣಿ ತಾಯಿ ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವಿಯು ತನ್ನ ಮಗ ನರಸಿಂಹದೇವನ ಶೌರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಳು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ತನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದಳು ಮತ್ತು "ನಿನ್ನ ತಂದೆ ರಾಜ ಅನಂಗಭೀಮ ದೇವ III (ಒಡಿಯಾ: ଅନଙ୍ଗଭୀମଦେବ ତୃତୀୟ) ಪುರಿಯ ಶ್ರೀ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಜಗನ್ನಾಥನ ಭವ್ಯ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನವೀಕರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ನೀನು ಕೋನಾರ್ಕ್‌ನ ಅರ್ಕ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಭವ್ಯವಾದ ಮತ್ತು ಬೃಹತ್ ಸೂರ್ಯ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ನರಸಿಂಹದೇವನು ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಸೂರ್ಯ ದೇವಾಲಯ ಮಾತ್ರ ಏಕೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದನು? ಮತ್ತು ಕೋನಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ತನ್ನ ಮಗನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ, ತಾಯಿಯು ದ್ವಾಪರ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನ ಮಗ ಸಾಂಬ ಯಾವಾಗಲೂ ಮುನಿ ನಾರದನನ್ನು ತೊಂದರೆಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು. ಒಮ್ಮೆ ನಾರದನು ಅವನಿಗೆ ಪಾಠ ಕಲಿಸಲು ಒಂದು ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದನು.

ನಾರದನು ಸಾಂಬನ ಸುಂದರ ದೇಹವನ್ನು ಹೊಗಳಿದನು ಮತ್ತು ಗೋಪಿ ಹುಡುಗಿಯರೊಂದಿಗೆ ಜಲ ಕ್ರೀಡೆಗಳನ್ನು ಆಡಲು ಅವನನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿದನು. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಅವನು ಹೋಗಿ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಸಾಂಬನು ಗೋಪಿಯರೊಂದಿಗೆ ಜಲ ಕ್ರೀಡೆಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದು ಹೇಳಿದನು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ತುಂಬಾ ಕೋಪಗೊಂಡು ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಮಗ ಸಾಂಬನನ್ನು ಶಪಿಸಿ, ನೀನು ಹೆಮ್ಮೆಪಡುವ ಸುಂದರ ದೇಹವು ಈಗಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಸಂಜೆ, ಸಾಂಬನಿಗೆ ಕುಷ್ಠರೋಗ ಬಂತು. ನಾರದನು ಆ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ನೀಡಿದನು ಮತ್ತು ಸಾಂಬನಿಗೆ ಓದ್ರಾ ದೇಶ (ಕಳಿಂಗ) ದ ಕೋನಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಚಂದ್ರಭಾಗ ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದನು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಸಾಂಬನು ಈ ಶಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಬಹಳ ದೀರ್ಘ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಪ್ರಯಾಣದ ನಂತರ, ಸಾಂಬನು ಕೋನಾರ್ಕ್‌ನ ಚಂದ್ರಭಾಗ ನದಿಯ ಬಳಿ ತಲುಪಿದನು.

ಆಹಾರ ತ್ಯಜಿಸಿ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಸೂರ್ಯ ದೇವರು ಅವನ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ಸಾಂಬಾನನ್ನು ರೋಗದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದನು. ಚಂದ್ರಭಾಗಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಅವನು ಈಗ ರೋಗದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದನು ಮತ್ತು ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಲ್ಲಿತ್ತು. ಸಾಂಬಾ ಆ ಕಲ್ಲನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

ಮದುವೆಯಾದ ನಂತರ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ಆ ಸೂರ್ಯ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನಾಗಿ ಪಡೆದೆ ಎಂದು ರಾಜಮಾತೆ ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವಿ ನರಸಿಂಹದೇವನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು. ತಾಯಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ನರಸಿಂಹದೇವನು ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಕೋನಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಭವ್ಯವಾದ ಮತ್ತು ಬೃಹತ್ ಸೂರ್ಯ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದಾಗಿ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದನು. ಶಿವೇಯ್ ಸಮಂತರ ಎಂದು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದ ಸದಾಶಿವ ಸಮಂತರಾಯ ಮಹಾಪಾತ್ರನು ಅವರ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪಿ ವಿಷ್ಣು ಮಹಾರಾಣನು ದೇವಾಲಯದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ ರಾಜ ನರಸಿಂಹದೇವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ದೇವಾಲಯದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ನಂತರ ನರಸಿಂಹದೇವನು ಭಾವಪರವಶನಾದನು ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯದ ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲು ಆದೇಶಿಸಿದನು. ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ದೂರ ಸ್ಥಳಗಳಿಂದ ತರಲಾಯಿತು. ದೇವಾಲಯದ ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾರ್ಯವು ವೇಗವಾಗಿ ನಡೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು.

೧೨ ಸಾವಿರ ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ೧೨ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭವ್ಯ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು ಆದರೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ನಂತರವೂ, ಆ ಬೃಹತ್ ದೇವಾಲಯದ ಗುಮ್ಮಟದ ಮೇಲೆ ಕೆಲವು ಕಾಂತೀಯ ವಸ್ತುವಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕಲಶವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ನಾಳೆ ರಾತ್ರಿಯೊಳಗೆ ಕಲಶವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸದಿದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳ ತಲೆಗಳನ್ನು ಅವರ ದೇಹದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗುವುದು ಎಂದು ರಾಜ ನರಸಿಂಹದೇವ ಆದೇಶಿಸಿದನು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು ಆಳವಾದ ಆಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲಾ ನಂತರ, ಅವರು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಮುಖ್ಯ ಕುಶಲಕರ್ಮಿ ವಿಷು ಮಹಾರಾಣನ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವನಿಗೆ ಧರ್ಮಪದ (ಒಡಿಯಾ: ଧର୍ମପଦ) ಎಂಬ ಮಗನಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಜನರು ಅವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಧರ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಧರ್ಮನು ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಹೋದನು.

ತಾಯಿ ತನ್ನ ತೋಟದ ಕೆಲವು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಒಂದು ಮೂಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದಳು. ಧರಾಮನು ಕೋನಾರ್ಕ್ ತಲುಪಿದನು. ಧರಾಮನು ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ ತನ್ನನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಂಡನು. ಎಲ್ಲಾ ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು ಚಿಂತಿತರಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಧರಾಮನು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿದ ಧರಾಮನು ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ "ನೀವು ನನಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದರೆ, ನಾನು ಕಲಶವನ್ನು ದೇವಾಲಯದ ಗುಮ್ಮಟದ ಮೇಲೆ ಇಡಬಹುದು" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಧರಾಮನು ಗುಮ್ಮಟವನ್ನು ಹತ್ತಿದನು ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ಪ್ರಯತ್ನದ ನಂತರ, ಅವನು ಕಲಶವನ್ನು ಇಡುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದನು. ಕಲಶವನ್ನು ಗುಮ್ಮಟದ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ, ಆಯಸ್ಕಾಂತದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಸೂರ್ಯ ದೇವರ ಭವ್ಯ ಪ್ರತಿಮೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೂಗಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ ಆದರೆ ಕೆಲವು ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳಿಗೆ ಇದರ ಅರಿವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

"ಒಂದು ಸಾವಿರದ ಒಂದು ನೂರು ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷದ ಬಾಲಕನೊಬ್ಬ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆಂದು ರಾಜನಿಗೆ ನಾಳೆ ತಿಳಿದಾಗ, ರಾಜನು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ" ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಧರ್ಮನು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಹನ್ನೆರಡು ನೂರು ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳ ಜೀವಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಬೆಲೆಬಾಳುವವು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದನು. ಧರ್ಮಪಾದನು ಗುಮ್ಮಟವನ್ನು ಹತ್ತಿ ಕೆಳಗಿನ ಚಂದ್ರಭಾಗಾ ನದಿಯ ಕಪ್ಪು ನೀರಿಗೆ ಹಾರಿದನು.

ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ರಾಜ ನರಸಿಂಹದೇವರು ದೇವಾಲಯದ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೂಗಾಡುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯ ದೇವರ ಭವ್ಯವಾದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ನರಸಿಂಹದೇವರು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು ಮತ್ತು ಶಿವೈ ಸಮಂತರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಆಯಾಸಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ರಾಜ ನರಸಿಂಗ ದೇವ್ ದೇವಾಲಯದ ಪ್ರಾಣ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಮಾಘ ಶುಕ್ಲ ಸಪ್ತಮಿಯ ದಿನದಂದು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲಾಗುವುದು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಶಿವೈ ಸಮಂತರರು ಈ ದಿನಾಂಕ ಒಳ್ಳೆಯದು ಆದರೆ ದೇವಾಲಯದ ಪ್ರಾಣ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗೆ ಇದು ಸರಿಯಾದ ಸಮಯವಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆದರೆ ರಾಜ ನರಸಿಂಹದೇವರು ತಮ್ಮ ವಿಜಯದಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಇದ್ದರು ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯದ ಪ್ರಾಣ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಅದೇ ದಿನಾಂಕದಂದು ಮಾಡಲಾಗುವುದು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಶಿವೈ ಸಮಂತರರು ವಾದಿಸದೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದರು.

ದೇವಾಲಯದ ಪ್ರಾಣ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ನಿಗದಿತ ದಿನಾಂಕದಂದು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು ಆದರೆ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಈ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ನಿಗೂಢ ಘಟನೆಗಳು ಸಂಭವಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು. ಮುಸ್ಲಿಂ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರು, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಗೌರ್ ಸುಲ್ತಾನರ ಅಧಿಕಾರಿ ಜನರಲ್ ಕಲಾಪಹಾದ್ ಅವರು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹಾನಿಗೊಳಿಸಿದರು. ನಂತರ ಈ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಯಿತು.

ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ನಾವಿಕರು:

ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ, ಈ ದೇವಾಲಯ ಮತ್ತು ಅದರ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ನಿರ್ಜನಗೊಳಿಸಿ ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಬಂಗಾಳ ಕೊಲ್ಲಿಯ ಕರಾವಳಿಯ ಬಳಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಹಡಗುಗಳು ಮತ್ತೆ ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವವರೆಗೂ ಸೂರ್ಯ ದೇವರ ಭವ್ಯವಾದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮರೆಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ಈ ದೇವಾಲಯವನ್ನು 'ಕಪ್ಪು ಪಗೋಡ' ಎಂದು ಕರೆದರು. ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ನಾವಿಕರು ಕೊನಾರ್ಕ್ ಸೂರ್ಯ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಅದನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ "ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲಿಲ್ಲ", ಆದರೆ ಅದರ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದರ ನೋಟ ಮತ್ತು ಅದರ ಕಾಂತೀಯ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದಾಗಿ ಹಡಗು ನಾಶವಾದ ಕಾರಣ 1676 ರಲ್ಲೇ ಅದನ್ನು "ಕಪ್ಪು ಪಗೋಡ" ಎಂದು ಕರೆದರು.

ಮ್ಯಾಗ್ನೆಟ್ ದಂತಕಥೆ:

ಸ್ಥಳೀಯ ದಂತಕಥೆಯೊಂದು ದೇವಾಲಯದೊಳಗೆ ನಿರ್ಮಿಸಲಾದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಅಯಸ್ಕಾಂತವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಹಡಗುಗಳು ಅದರ ಕಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟವು, ಇದು ಅವುಗಳ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ನಾವಿಕರು ಈ ಅಯಸ್ಕಾಂತವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ, ಇದು ದೇವಾಲಯದ ಭಾಗಶಃ ಕುಸಿತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದು.

Sun or Suryanarayana

Sun is the emperor of remaining ashtagrahas( eight planets).He is known as Suryanarayana, meaning visible form of lord Vishnu.He is the creator,sustainer and destroyer of life on earth.Therefore he is the embodiment of thrimurthis- Brahma ,Vishnu maheshwara — in this visible world.Aditya( another name of sun which means son of aditi) is the source of light for the 5 nakshatra graha( star like planets- mercury,Mars,Jupiter,Saturn and Venus) and Chandra( moon).Thus he is the primary luminary.Owing to all these qualities,sun is the best planet to represent soul.Therefore is the only planet, which is considered as a papa graha(natural malefic) as well as Satvika(most good natured).

According to jaimini system sun is the permanent Atmakaraka.Soul is a part of paramatma,like a drop from an ocean.The drop must have all the qualities of water from ocean ,like wise sun represents soul by its property of light.

Simha(Leo) is the own house of sun.Simha rashi represents a lion which is the best sign to present sun the emperor.He is usually depicted as riding a chariot ridden by 7 horses representing 7 components of white light.It is controlled by Aruna(son of vinatha, mother of garuda- thus Aruna is a brother of garuda-)

Sun gets exalted in the sign of Mesha(Aries) — more specifically in 10th degree of Mesha.Sun covers entire elliptical in 365 days.Thus covers 1° in one day. He is exalted in 10th day of the month of Mesha(falling on 24/25 of April every year).This day is very important regarding the commencement of agriculture in almost whole of south asia(India,Nepal, Bhutan,and shri lanka) along with some parts of Tibet, Myanmar,southwest china,northern Thailand and Laos.

Sun gets debilitated in the sign of Thula( Libra) ,more exactly 10 th degree of Libra.

The duration of sun in a sign is 30/31 days and it represents a month.In Indian solar calendar,each month is named according to the sign in which sun is posited.The month of

Mesha is from : 14/15 of April to 14/15 of may

Vrishabha: mid May to june

Mithuna: mid June to july

Karkataka: mid July to august

Simha:mid August to september

Kanya:mid September to october

Thula: mid October to mid November

Vrishchika:mid November to mid December

Dhanu: mid December to january

Makara: mid January to february

Kumbha:mid February to mid march

Meena: mid March to mid April.

Thus completing a full year.

In a chart sun represents ones own soul, his father, his image in the world, pride and so on.Sun is with his maximum power in terms of Dig Bala(directional strength) when he is posited in 10 th house of chart.It represents mid noon in real world.

From second half of 1st house to 1st half of 7 th house in a horoscope indicates inner (invisible)qualities of native,that are known to native or his close relatives and friends.The other half, from 2nd half of 7th house to 1st half of 1 St house indicates outer qualities (or known or visible qualities) of the native.When sun gets posited in 10 th house,it is present at the centre of visible houses,thus iluminating all aspects in tis area.Such a native will be well known in his circle.He is likely to serve the government.But if the rashi becomes too bad or too good, it may cause arrogance in the native.Sun is devoid of digbala in 4 th house,that is midnight.In this position,it is found that mother of such native will do the work of his father and father will do the work of mother.Such a native will be working in government,since sun aspects the 10 th house, but in a unknown manner towards public,but his role will be very important.

Sun has a property that is not found in any other planet.That is ,whenever any other planet (except rahu and ketu)comes too near to him, their power will get diminished in the light of sun.This is called as astha planet( combust)This repeatedly occurs with mercury and Venus.

Sun has friendly relationship with Jupiter,moon ,mars and mercury is considered as equivalent.Venus and Saturn are enemical to sun.Rahu and ketu are worst enemies of sun.Saturn ,even though son of Surya(sun) considers sun as enemy ,because of some incidents that occured to his mother, Cchaya Devi.Sun has another son- Yama, and a daughter- Yamuna.The earthly embodiment of Yamuna is the river Yamuna.She is most auspicious near vrindavana and it is considered to be very good to take a dip in Yamuna, as a solution to pacify sun in chart.

How Big is the Sun Compared to Earth?

 

Have you ever looked up at the Sun and wondered just how big it really is compared to our planet? We know it’s massive — it lights up our days, fuels life on Earth, and governs the motion of planets. But when you dive into the actual numbers, the scale becomes almost unbelievable.

Let’s Start with Diameter

Earth’s diameter: ~12,742 km

Sun’s diameter: ~1,391,000 km

That means the Sun is about 109 times wider than Earth.

Now imagine placing 109 Earths side by side… and you’d just match the width of the Sun.

Now Think in Volume

Here’s where it gets even crazier:

You can fit approximately 1.3 million Earths inside the Sun if it were hollow and you could pack the Earths in like marbles.

Let that sink in — 1,300,000 Earths!

A Visual Comparison

If we scaled it down to everyday objects:

If the Sun were a basketball, the Earth would be the size of a sesame seed.

That’s how small we are in comparison.

Why is the Sun So Huge?

The Sun is a G-type main-sequence star, mostly made up of hydrogen and helium. Its enormous size allows it to generate immense pressure and temperature in its core, where nuclear fusion takes place — the process that powers the Sun and emits the energy we see as sunlight.

A Gravitational Giant

Due to its size and mass, the Sun contains about 99.86% of the total mass of our entire solar system. That’s why all the planets — including Earth — orbit around it.

Final Thought

Understanding the size of the Sun isn’t just about numbers — it gives us perspective. We live on a small planet, orbiting a massive star, in just one corner of a vast galaxy. And yet, here we are, thinking, learning, and exploring it all.

How big can a star form?

 

The stars at the bottom are the biggest currently known stars. 1 AU is the distance between the Sun and the Earth.

The biggest stars that could ever have formed are thought to have existed billions of years ago, just after the Big Bang. They were enormous, even more than 1000 times as massive as our Sun. In comparison, the biggest star known from our time is BAT99‑98, which is only 226 times as massive as our Sun.

These hypothetical stars were called quasi-stars or black hole stars because they had a black hole in the middle of them.

Because of their size, they are thought only to have existed for about 7 million years. They were so huge that they might have been progenitors of the supermassive black holes at the center of modern galaxies. They weren’t powered by nuclear fusion like regular stars; instead, their brightness came from the material falling into the black hole in their core. Because they were so massive when the black hole formed inside them, they didn’t explode like a supernova. Surrounding layers of the star absorbed the explosion and the newly formed black hole started consuming the star from within.

In our time, such huge stars cannot form anymore—there is too much contamination from elements heavier than hydrogen and helium. There were no such heavy elements in the first generation of stars just after the Big Bang. They appeared when the first stars formed, produced them via nuclear fusion, and spread them in supernovas.

These monsters had temperatures of about 10,000 K, and they might have been more than 7000 times as big as our Sun or 66 times as wide as the distance between the Sun and the Earth. During their short lives, they are thought to have cooled to temperatures of about 4,000 K, which caused them to dissipate and die, leaving behind just the black hole.

How long would it take to travel to the Sun with current space technology?

Currently, with the chemical propulsion technology we have, we can talk about propulsion speeds in the order of 3.8–4.5 km/s or 13,680–16,200 km/h.

And here there are three answers. Even because the distance from the Earth to the Sun is not always the same.

• Minimum distance = 147 million kilometers
• Average distance = 149 million kilometers
• Maximum distance = 152 million kilometers

In this case I will use 16,200 km/h.

$s=dt\to t=ds$

$tmin=147,000,000km16,200km/h$

$tmin\approx 1,03years$

$tmandd\approx 1,05years$

$tmthex\approx 1,07years$

Therefore, taking into account an acceleration of 1g so as not to put too much pressure on the crew, and our current propulsion capacity, the journey from Earth to the Sun would always take just over a year.

Yes. We could theoretically reach speeds of 200,000 mph if we used an ion thruster, once the spacecraft was well out of Earth's orbit. But that would require the thruster to have a nuclear reactor.

And the time needed to reach this speed of 320,000 km/h would depend on the mass of the ship and the capacity of the reactor.

Although it is not a recommended trip since we would have to make the spaceship have a lot of mass, because of the radiation protection material that we would have to use.

Because without this material the crew would be making a one-way trip.

The ideal would be something with some similarities to Project Orion, which would allow the creation of a nuclear thruster that would allow the spacecraft to reach at least 1% of the speed of light.

Because at 1% of the speed of light then the travel times would be very different:

$tmin\approx 5days$

$tmandd\approx 6days$

$tmthex\approx 6days$

And these would be the days when it would not be good to try to reach 1% of the speed of light in seconds. In fact, it would be fatal for the crew.

If you tried to accelerate a spaceship from, say, an initial velocity of zero to, say, 2,997,924 m/s in 20 seconds, you would be exposing the crew to a G-force of approximately 15,264g. More than enough to kill the entire crew, and destroy the ship.